14.3.08

Evlenmek zor zanaatmiş

Evlenmek iki imzaya bakmıyormuş hiç de. Yapılacakların listesini çıkarmak bile bir işmiş. Karar verildiği sanılan pek çok şey tekrar tekrar değişebilirmiş. Yeni yeni kalemler eklenebilirmiş.
Çok mu şikayetçi gibi oldum? Hayır, şikayetçi değilim aslında. Ama olabilirdim. Çok da şikayetçi olunası bir durum. Ama Cinliyle pek güzel hallediyoruz işleri. Genelde plancı olan benim. Ama Cinli de baya yardımcı bana. Onca sıkılıp da tartışma yaratabileceğimiz işi hiç de hırlaşmadan gayet güzel tamamlayıp yanına bir tik atıyoruz.


Gelinlik Pabuçlarım
Evliliğe dair elimize geçen ilk somut şey -evi boyatmamı saymazsak- benim gelinlik ayakkabım oldu. Hiç aramadım sağda solda. Dans ayakkabılarımı satın aldığım Necmi Usta'ya gittim, beyaz parlaklı 37 numara siparişi verdim, 1 hafta sonra da aldım, iş bitti. Necmi Usta'nın ayakkabıları yumuşacık, çok rahat. Düğünün sonuna kadar hiç oturmadan gönlümce dans edebileceğim.
Necmi Usta'nın atölyesi Tarlabaşı'nda bir ara sokakta, daracık merdivenlerle çıkılan bir apartmanın çatı katında, dökük bir yer. Cinli'yi de götürdüm oraya, meraklı gözlerle inceledi atölyeyi. İncelenmeyecek gibi değil. Daracık bir giriş, bir odada imalathane, diğerinde showroom denmesi mümkün olmayan ama modellerin sergilendiği ve denendiği bir kısım. Salaş bir yer ama içerisi tıklım tıkış dans ayakkabısı almaya gelenlerle dolu. Necmi Usta da neşeli güler yüzlü bir usta.
İkinci büyük gelişme de şu: Cinli artık bu haftasonu İstanbul'a taşınıyor. Cuma akşamı evin şekli biraz değişmiş, boyanmış ve eski eşyaların yaklaşık yarısı gitmiş bir şekilde Cinli'nin eşyalarını bekliyor olacak. Çok heyecan verici!
Çarşamba akşamı deprem olmuş. Ben gene hissetmedim. O sırada topuklu ayakkabıların üstünde, akşamın o saatinde ofiste koşturuyordum çünkü. Tabi beni de öncü deprem midir korkusu bastı. Tam taşınma arifesinde aklımdan kötü şeyler geçti. Son zamanlarda bir huy edindim. Aklımdan kötü bir düşünce geçer gibi olursa, bu düşünceyi sesli bir şekilde olumlu haliyle dile getiriyorum. "Hayır aklımdan geçen bu xxx kötü şey olmayacak, herşey yolunda gidecek" diyorum. Eğer bunu yapmaz da aklımdan olumsuz düşüncenin üstünü örtersem, korktuğum başıma gelecek gibi hissediyorum.
Ben çok mutluyum diye etrafta dolaştıkça, nazardır, nazar boncuğudur konularının önemi bana hatırlatılıyor. Ne kadar prim vermemeye çalışsam da herhalde ürküyorum ki böyle yöntemler buluyorum kendime.